Zo vlak voor het weekend, op de laatste dag van de werkweek, gaan we de derde week van het dagboek in. Langzaamaan begint serieuze vorm te krijgen, maar ik heb nog een lange weg te gaan: nog 49 weken. Het is tijdrovend, maar het bevalt wel, en op één dag na is het me elke dag gelukt iets te schrijven.
Ik ben niet opgeschrikt door blaffende honden en heb goed kunnen slapen. Toen ik in bed lag, viel ik vrij snel in slaap en werd ik niet één keer wakker. Deze vrijdagmorgen ben ik goed uitgerust en goed gehumeurd. Zelfs als ik aangekleed beneden kom en zie dat Dunya weer haar behoeften heeft gedaan op de gebruikelijke plek, verandert dat mijn stemming niet. Ik ruim het op en ga met Dolly & Dunya wandelen.
Als ik buiten kom, is het niet veel kouder dan gisteren, maar door de harde wind voelt het waterkoud aan. Tijdens de wandeling overdenk ik de dag die komen gaat. Ik moet vanochtend naar Saar, naar het gemeentehuis om mijn rijbewijs te verlengen en daarna een paar boodschappen te doen. Vanmiddag moet ik werken bij mijn broer. Tussendoor zal ik veel moeten schrijven om deel IIC van het #ndmvdrvg-project af te krijgen. Het lijkt erop dat ik het niet ga halen. Misschien moet ik, als ik bij Scauting ben, alleen aan het #ndmvdrvg-project werken en niet aan dit dagboek.
Om twintig over negen wandel ik het gemeentehuis binnen. Ik heb om half tien een afspraak, dus ik ben ruim op tijd. Ik meld me bij de receptie en neem plaats in de wachtruimte. Vier van de vijf balies zijn bezet door gemeenteambtenaren, en bij drie daarvan worden mensen geholpen.
Ik wil niet generaliseren of vooroordelen bevestigen, maar ik vind het vreemd dat ik niet direct geholpen word. Er is immers een balie vrij, maar daar zitten twee ambtenaren te kletsen, terwijl ze mensen zouden kunnen helpen.
Om stipt half tien word ik geholpen. Mijn rijbewijs verlengen gaat zonder problemen. Na een kwartier sta ik weer buiten en ik rijd naar de supermarkt in het winkelcentrum. Ik rijd naar mijn appartement om het kattenvoer en kattenbakgrit langs te brengen en dan ga ik naar het huis van mijn ouders.
Na de lunch wandel ik met Dolly & Dunya. Door de wind is het nog steeds waterkoud, maar het is droog, terwijl ze regen hadden voorspeld. Heel soms breekt zelfs het zonnetje door de grauwe luchten heen. Tijdens de wandeling besluit ik om, vanwege de ijzige kou, toch met de auto naar mijn broer te gaan in plaats van met de fiets.
Als we terugkomen van de wandeling, app ik een tennismaatje. Zondag moet ik met haar tennissen, maar door een blessure kan ze niet spelen. Ik vraag haar of ze al een vervangster heeft. Ze appt terug dat ze misschien iemand heeft en houdt me op de hoogte.
Het werken bij mijn broer gaat een keer niet rommelig. Er is genoeg te doen en het is me duidelijk wat er van me verwacht wordt. Tijdens het werk krijg ik nog een appje van mijn tennismaatje: ze heeft een vervangster en de wedstrijd kan zondag doorgaan. Ik app mijn nieuwe tennispartner met het voorstel haar rond een uur of kwart voor twee op te halen en dan samen naar Hardenberg te rijden.
Na drie uur kei- en keihard werken ben ik moe en stop ik ermee. Ik praat nog wat na met mijn broer en dan kan het weekend beginnen. Zodra ik weer in het huis van mijn ouders ben, maak ik eerst een korte wandeling met Dolly & Dunya.
Daarna geef ik ze te eten en bereid ik mijn eigen maaltijd voor. Ik eet vanavond soep, de soep die ik met kerst gemaakt heb: geroosterde tomatensoep met crispy chili en mozzarella, en een salade. Ik halveer de tomaten en leg ze met de snijkant naar boven op de bakplaat. Vervolgens volg ik de rest van het recept en doe ik de tomaten drie kwartier in de oven. Ondertussen maak ik de salade en als ik daarmee klaar ben, schrijf ik wat.
Na drie kwartier haal ik de tomaten uit de oven en doe ze in de soeppan. Ik voeg een halve liter water toe en breng aan de kook. Ik laat de soep een paar minuten zachtjes koken en pureer het vervolgens tot een gladde soep. Ik vul een kom soep, doe er een paar mozzarella balletjes en een theelepeltje crispy chili bij, en eet het samen met de salade en wat stokbrood op
Na het eten ruim ik de keuken op, zet ik mijn dag online en kijk ik even televisie. Rond half elf laat ik de honden nog even in de tuin, waarna ik naar boven ga.
